Ferðafréttir frá Asíu

2008-06-05T12:39:00.006+01:00

Komnar heim

Er völlur grær og vetur flýr
og vermir sólin grund.
Kem ég heim og hitti þig,
verð hjá þér alla stund.

Við byggjum saman bæ í sveit
sem blasir móti sól.
Þar ungu lífi landið mitt
mun ljá og veita skjól.

Sól slær silfri á voga, sjáðu jökulinn loga.
Allt er bjart fyrir okkur tveim, því ég er komin heim.

Að ferðalokum finn ég þig
sem mér fagnar höndum tveim.
Ég er komin heim,
já, ég er komin heim.

Síðasta kvöldið okkar á Taílenskri ströndu

Agrip af sidustu vikum

2008-05-23T08:25:00.006+01:00

26. mai 2008 - Uppfaert, nu med myndum!

Godir hlutir gerast haegt... Er thad ekki annars thannig?? Eftir thriggja vikna bloggpasu er nog komid af svoleidis leti, nu er svo stutt i heimferd ad thad er ekki annad haegt en ad henda inn eins og einni faerslu.

Vid erum staddar a Koh Tao (Skjaldbokueyju) a Taelandi. Her er turkisblar sjor, skjannahvitar strendur, palmatre og solskin (svona stundum). Thessa dagana eru Asdis og Una a kofunarnamskeidi en vid Hanna Rut erum sjuklingar og niskupukar og eydum thvi okkar dogum i ad "worka tanid". Thad thydir sko ekki ad koma hvitur heim eftir thetta allt saman, onei.

Thegar eg bloggadi seinast vorum vid i Phnom Penh. Nu virdist vera heil eilifd sidan. Vid skodudum staerstu truarbygginga-rustir i heimi, Angkor Wat, i Siem Reap og thaer voru hreint ut sagt storkostlegar. Trjaraetur sem hlykkjudust nidur rustirnar gerdu thetta allt mjog mystiskt og magnad. Vid eyddum thremur dogum i ad skoda rustirnar og var thad algjorlega thess virdi. Borgudum manni af hotelinu sem vid heldum ad heti Stockholm, en het vist eitthvad allt annad sem liktist thvi i framburdi, fyrir ad skutla okkur ut ad Angkor alla dagana, bida eftir okkur a milli hofaskodana og skutla okkur aftur heim. Saum solaruppras og solarlag yfir rustunum en hvorugt var neitt storkostlegt, thvi midur. Mer skilst ad rustirnar seu notadar eitthvad i myndinni Tomb Raider... Eg hef ekki sed hana en litill fugl sagdi mer thetta.

Allar saman fyrir framan hof a kafi i trjarotum. Otrulegt alveg hreint.

Fra Siem Reap flugum vid svo til Laos, med trega i hjarta yfir ad yfirgefa Kambodiu sem var yndislegt land. Laos tok tho vel a moti okkur med rutuferd fra hofudborginni Vientiane til Vang Vieng sem er algjor bakpokaferdalangastadur. Rutan var skrautleg; ollum pokunum okkar hent upp a thak thar sem fyrir voru nokkrar vespur og fullt af odrum farangri. Svo var okkur trodid inn i rutuna, fram hja isskap sem tok upp mest allt golfplassid. Tharna hossudumst vid i 3 tima med laoiskt popp a haestu stillingu i eyrunum. Til Vang Vieng komumst vid heilu og holdnu en thar sem flest gistihusin voru full thessa nottina skelltum vid pokunum a gangstettina og Una og Hanna heldu i herbergisleit a medan eg og Asdis possudum pokana med kaldan bjor i annarri og abyrgdina i hinni. Bara thad ad sitja a thessari gangstettarbrun var skemmtileg upplifun; vid satum og horfdum ut a fallega a lidast hja a milli limestone fjalla rett vid solarlag og thad eina sem vid heyrdum var arnidur, hljod i stoku vespu, hljod i krokkum ad leika ser og almennt spjall i odru folki i kringum okkur. Vid fottudum ad thetta var rolegasta stund sem vid hofdum att uti a gotu alla ferdina, takturinn var greinilega haegari i Laos en i hinum londunum. Stelpurnar fundu svo thetta fina hotel med utsyni yfir ana og gistum vid thar i fjorar naetur.

Vang Vieng var annars halfgert fyrirbaeri en thar eyddum vid dogunum i ad fljota a gummislongum og kayokum nidur ana og kvoldunum i ad liggja a borunum, borda pizzu og horfa a Friends. Thetta var ekki baer sem haegt var ad stoppa i lengi en thad var samt gaman ad koma thangad.

Hja anni i Vang Vieng, fyrir aftan stelpurnar eru kajakarnir okkar og folk ad stokkva ur rolunni sem Hanna og Asdis gengu svo berserksgang i.

Fra Vang Vieng tokum vid rutu til Luang Prabang en sa baer er a heimsminjaskra Unesco. LP var einstaklega fallegur baer og thadan forum vid i dagsferd ad skoda Khmu thorp en thar byr folk vid einstaklega olikar adstaedur en vid eigum ad kynnast. Thennan sama dag forum vid lika a filsbak sem var mjog skemmtileg reynsla, serstaklega thar sem vid fengum ad sitja a halsinum a filnum og upplifa hann a allt annan hatt en eg bjost vid ad vid fengjum ad gera. Thad var oraunverulegt ad sitja tharna med hausinn fyrir nedan hendurnar, eyrun flaksandi i faeturna a ser og ranann flaksandi til og fra fyrir nedan sig. Fillinn okkar Asdisar prumpadi einu sinni og vid titrudum alveg inn ad beini, staerdin a thessum dyrum!!
Fra Luang Prabang forum vid lika og skodudum foss stutt fyrir utan baeinn og fengum okkur sundsprett i hyljunum thar. Thad vantadi reyndar solina thann daginn en thetta var samt alveg agalega tropical.

Sed yfir Luang Prabang i Laos seinasta kvoldid okkar thar.

Vid attum svo orstutt samtal um thad hvort vid vildum heldur gera; taka 19 tima naeturrutu med saetum til Chiang Mai i Taelandi eda fljuga i klukkutima. Vid vorum nokkud fljotar ad sammaelast um seinni kostinn, ekki bara ut af nennu heldur lika bara vegna timans sem allt i einu var farinn ad hlaupa fra okkur. Flugum til Chiang Mai 15. mai og eyddum thar thremur heilum dogum. Fyrsta kvoldid skruppum vid i bio en bara thessa nokkra klukkutima i Chiang Mai saum vid ad vid hofdum dembt okkur inn i vestraena menningu med hradi. Vorum mjog uppvedradar thegar i lok myndarinnar hljomadi lagid Hoppa i polla med Sigur Ros og gatum varla setid kyrrar. Asdisi tokst meir ad segja ad tarast og konan vid hlidina a henni skildi ekki upp ne nidur i thessari stelpu og vinkonum hennar sem hlogu bara og gretu yfir frekar mellow lokaatridi i aevintyramynd! Daginn eftir tokum vid i almenna skodunarferd um baeinn og kiktum svo i bio aftur um kvoldid. Ekki daema okkur.. okkur langadi bara svo ad sja nyjar myndir ;) Laugardagurinn var svo hasarmikill med eindaemum en tha tokum vid rutu ut i skog thar sem er buid ad strengja jarnstrengi a milli nokkurra trjaa i mikilli haed. Thar skelltu frodir menn a okkur alls kyns beltum og olum sem og graenum hjalmi adur en vid heldum upp i tre. Thegar buid var ad festa jarnfestina okkar vid linuna lyftum vid fotunum og hossassa... renndum okkur yfir i naesta tre! Haesta linan var i 120 metra haed og ekki er laust vid ad madur hafi verid med sma braudfaetur thegar guidinn sagdi "feet up..." og madur theystist af stad!! Fyrir okkur flestar var thetta tho einstaklega skemmtileg salibuna en Asdis lenti tho i thvi ad snuast vid a midri leid og thegar guidinn sagdi henni ad bremsa vissi hun ekki alveg hvernig hun aetti ad utfaera hemlunina og akvad thvi ad sleppa thvi frekar! Thad endadi med halfgerdum oskopum thvi bremsan hennar vard tred sem hun atti ad stoppa uppi i og bolgnadi annar kalfinn hraedilega mikid svo ur urdu tveir dagar a gamaldags haekjum sem hotelid utvegadi henni. Hun var sem betur fer fljot ad jafna sig a hrakforunum og er nuna nogu hraust til ad sprikla i sjonum allan daginn.
Thennan daginn kynntumst vid thremur breskum strakum sem vid svo hittum a barnum um kvoldid. Asdis skellti ser med a haekjunum og stod sig eins og hetja. Thetta litla djamm okkar vard tho til thess ad vid voknudum eftir adeins of litinn svefn daginn eftir til ad skella okkur a matreidslunamskeid. Eldudum sjo ljuffenga retti og laerdum heilan helling um taelenska matargerd, krydd og bordsidi. Vona ad madur hafi verid vid nogu goda heilsu til ad halda kunnattunni vid heima... Spennandi!

Fra Chiang Mai flugum vid a manudaginn var. Millilentum i Bangkok og flugum thadan til Surat Thani sem er staersti baerinn i "eyjaheradinu". Tokum ferju fra hofninni til Koh Pah Ngan thar sem vid vorum i tvaer naetur i bungalow a strondinni. Astaedan fyrir stoppinu okkar thar var adallega staersta strandparty i heimi, Full Moon Party. Vid skelltum okkur thangad a thridjudagskvoldid og tokum algjorlega thatt i gledinni; keyptum okkur neon-gleraugu og hudmalningu sem lysti i myrkri. Vorum klarlega svakalegar paejur. Hittum islenskar stelpur thar en thaer voru fyrstu Islendingarnir sem vid hittum sidan i Kina! Gledin stod frekar stutt i partyinu tho thvi eftir ad hafa rolt svolitid um strondina, dansad adeins i sjonum rett hja manni sem reyndist vera ad pissa, dansad vid techno tonlist i sandinum og flaggad islenskum fana sem vid hofdum malad a handleggina a okkur, komst Asdis ad thvi ad myndavelin, veskid og siminn vaeri horfid ur toskunni hennar. Hefur verid nokkud lunkinn vasathjofur thvi hann hafdi ekki fyrir thvi ad taka litla vasabok eda regnsla ur toskunni, hefur algjorlega gefid ser tima til ad fiska verdmaetin upp. Vid misstum orlitid truna a samferdalongum okkar og drifum okkur heim aftan a pallinum a pallbil.

Svaka paejur i Full Moon partyinu, i fullum skruda!

Daginn eftir Full Moon partyid tokum vid ferju hingad til Koh Tao og her aetlum vid ad eyda viku i almenna afsloppun og solbodun auk thess ad fara ad snorkla og a kayak (og ad sjalfsogdu kafa). Lifid er nokkud ljuft thessa dagana og orugglega ekki til betri stadur en thessi til ad enda storkostlega ferd um frabaer lond. Thad verdur gott ad komast heim til sin en thad verdur lika erfitt ad kvedja thennan kafla i lifinu, hann kemur vist ekki aftur. En ekkert vael, okkar bida margir godir dagar i solinni og sjonum!!

Solsetrid a Sairee strondinni a Koh Tao, algerri paradis.

2008-04-30T13:07:00.009+01:00

Saelt veri folkid.

Foruneytid er komid til Kambodiu heilt a holdnu eftir tveggja daga lyjandi ferdalag med rutum og batum i brennandi solskini. Asdis brann... AFTUR! En bara litid i thetta skiptid sem betur fer. Komum hingad i fyrradag og erum bunar ad eyda tveimur dogum herna i Phnom Penh, hofudborg landsins.

Adur en eg held lengra aetla eg ad klara ad segja fra Vietnam. Eyddum sidasta deginum i Mui Ne i skodunarferd. Byrjudum hja Fairy Stream med pinulitlum strakum sem kolludu sig ''tour guides''. Annar var pinulitill tho hann vaeri niu ara. Hann het Namm! Jeminn, hjarta mitt bradnadi. Seinni partinum eyddum vid hja raudu og hvitu sandoldunum. Thaer voru afar fallegar en vid fengum sand ut um allt af ad labba a theim. Sandur i eyrunum, nefinu, munninum, sandkassi i harinu, fullt af sand i toskunum... Sandur her og sandur thar. Sandoldurnar reyndust tho ekki vera eins godar til nidurrennslu og okkur hafdi verid tjad en ad thvi komumst vid tho ekki fyrr en eftir ad vid hofdum leigt okkur brettin. Fyrst reyndi Asdis ad renna ser en sokk bara ofan i sandinn. Tha kom pinulitil stelpa, hun var orugglega svona 10 ara en leit ut fyrir ad vera svona 6, og ytti henni af stad. Ekkert mikid gerdist en hun rann tho. A leidinni nidur renndum vid Asdis okkur svo salibunu og thad gekk baerilega. Hradinn var tho i lagmarki og vid fengum sand i naerbuxurnar. Hanna og Una slepptu salibunum yfir hofud og heldu thvi bara a plastbrettum allan timann sem thaer notudu ekki neitt. Thad var lika svakalegur vindur svo ef madur missti tak a brettinu odrum megin gekk thad berskerksgang i vindinum og sveifladist i andlitid a manni, faeturnar a okkur og andlitid a naesta manni. Thessum aurum var semsagt vel varid :) Vid vorum svo a raudu sandoldunum vid solsetur og longu skuggarnir voru otrulega flottir a raudum sandinum.

Hja Fairy Stream, tharna sest i Namm.

Hvitu sandoldurnar.

Tokum rutu til Saigon fimmtudaginn var og vorum komnar thangad um kveldid. Daginn eftir forum vid i Lonely Planet gonguferd um borgina og var hann alveg agaetur. Hittum a skemmtilegan markad thar sem vid keyptum okkur skran og seriur... ekki spyrja... og forum svo og fengum okkur Fanny Ice-cream, besta isinn i Nam. Forum i Independence Palace, eda Sameiningarhollina, en thar endadi borgarastridid i Vietnam formlega 30. april 1975, fyrir akkuratt 33 arum sidan i dag. Nordur Vietnamar nadu tha Saigon a sitt vald og leiddu forseta Sudur Vietnam ut ur hollinni um leid og hlaupid var upp og fani dreginn ad hun a efstu haedinni. Husid var agaetlega ahugavert en hefdi mjog audveldlega getad verid gert ad mun skemmtilegra safni.
A laugardeginum voknudum vid svo eldsnemma og nidri i hotellobbyi tok a moti okkur leidsogumadur sem aetladi med okkur i Cu Chi gongin rett fyrir utan Saigon. Hann het Mr. Bean... eda hann bar thad allavega svoleidis fram. Audvelt ad muna! Mr. Bean var uppgjafarhermadur en hann var halfur Amerikani og var officer i bandariska hernum i Vietnam. Hann byr tho i Vietnam nuna og litur a sjalfan sig sem Vietnama og er einstaklega stoltur af landinu sinu. Thad var einstaklega ahugavert ad hlusta a Bean tala um stridid. Hann sagdist aldrei hafa drepid neinn en hann hafdi sed ymislegt sem hann sagdist aldrei geta gleymt. Hann sagdi meir ad segja ad ef hann vaeri ekki katholskur hefdi hann orugglega tekid sitt eigid lif. Okkur fannst vid heppnar ad hafa lent a svona leidsogumanni, hann gat orugglega sagt betur fra en margur annar.
Thegar vid komum i Cu Chi byrjudum vid a thvi ad horfa a heimildarmynd um svaedid en thetta var vist einstaklega blomlegt herad fyrir strid sem endadi svo a ad verda eitt mest sprengda svaedi Vietnam. Roltum svo um svaedid med Mr. Bean og hann sagdi okkur margt frodlegt. Laerdum medal annars ad Amerikanar eru med svona feita rassa ut af thvi ad their nota ''lot'' (o med tveimur kommum) klosett, ekki holur eins og Asiubuar :) Thad er mjog liklega skyringin. Skodudum leyniskyttu-holur sem voru einstaklega throngar, Una hetja skellti ser ofan i eina, og alls konar gildrur sem voru notadar til ad nappa ovinum. Forum svo inn a skotsvaedi thar sem vid fengum ad skjota ur AK-47 rifflum og eftir thad i gongin. Thau voru algjorlega hapunktur ferdarinnar, 100 metra long litil, throng og dimm. Thar sem thau voru haest voru thau um 1,2 m og thar sem thau voru breidust voru thau 0,8 m. Ekki gerd fyrir stort folk en tharna bjuggu Viet Kong hermenn i algjoru leyni, rett hja ovinalinunni. Mjog merkilegt. Haegt var ad fara ut a thremur stodum a leidinni, alltaf eftir 33 metra, thad er vist mjog algengt ad folk fai innilokunarkennd inni i threngslunum. Vid hetjurnar skridum tho alla leid og tokum herlegheitin upp a video. Komum upp sveittar og modar eftir hasarinn, anaegdar med arangurinn.

Leyniskyttuhola, ekki var hun stor..

Eftir turinn i Cu Chi var okkur skutlad a War Remnants Museum, safn um Vietnam stridid. Skodudum einstaklega merkilega ljosmyndabladamennsku thar og fraeddumst mikid. Saga thessa lands er eitthvad svo einstaklega olik Islandi. Sumar myndirnar voru alveg hraedilegar en thetta er vist naudsynlegur hluti thess ad heimsaekja stridshrjad lond, madur verdur ad kynnast thessum stora hluta sogu thess.

Daginn eftir heldum vid svo a Mekong Delta eftir miiiiiikinn misskilning vid hotelstarfsfolkid um bokun tursins, vid bokudum hann semsagt a laugardagsmorguninn en stulkan taladi greinilega enga ensku og bokadi hann semsagt ekki. Um kvoldid tekkudum vid hvort vid vaerum ekki orugglega bokadar en tha vissi enginn neitt og tha voru vist allir baeklingarnir sem thau voru med longu utrunnir og... svo framvegis. Morguninn eftir vorum vid vaknadar fyrir allar aldir tilbunar i turinn en tha vorum vid bara bokadar i eins dags tur, ekki til Kambodiu!! Vid vorum svo einstaklega pirradar a thessu folki... en ad lokum reddudu thau thessu fyrir okkur, einum og halfum tima eftir ad vid vorum komnar nidur, og vid forum einn dag ad Mekong Delta sem er eitt staersta hrisgrjonaraektunarsvaedi i Vietnam og svo daginn eftir heldum vid til Kambo.

I gaer forum vid svo ad skoda konungshollina her i Phnom Penh. Hun var storkostlega falleg. Allir litirnir i husunum sem komu a moti blaa himninum myndudu omotstaedilega heild, algjor vin i midri storborginni. Bordudum svo otrulega godan indverskan mat i gaerkvoldi, vid erum svo hraedilega international sjaid thid til.

Konungshollin i Phnom Penh.

I dag la svo leidin ad erfidum kafla Kambodiuferdarinnar, Killing Fields og Toul Sleng, S-21 fangelsinu. Okkur var skutlad ad Killing Fields a tuk tuk, vagni dregnum afram af motorhjoli, og leigdum okkur leidsogumann a stadnum. Hann sagdi okkur mjog vel fra og vorum vid gladar med ad hafa leigt okkur leidsogumann. Byrjudum a ad stoppa fyrir framan minnismerki thar sem 9000 hofudkupur fornarlamba thjodarmordsins eru en thaer voru allar grafnar upp ur fjoldagrofum a Killing Fields. A thessum akvednu drapsvollum dou 20.000 manns med hraedilegum haetti fyrir thad eitt ad vera menntafolk, ganga med gleraugu, vera born ognandi einstaklinga... Oskiljanlegt. I minnismerkinu var lika hruga af fotum sem hafdi verid safnad saman thegar grafirnar fundust og hreinsud. Mjog magnad minnismerki. Sumar hofudkupurnar voru med gotum her og thar eftir bareflin sem drapu thau.

Hofudkupur i minnismerkinu.

Gengum um vellina sem nuna eru fridsaelir stadir med fuglasong og graenu grasi. Saum hraedilegar fjoldagrafir, tre thar sem hatalari hekk sem spiladi tonlist til ad deyfa hljodin fra aftokunum, tre thar sem bornum var slengt utan i adur en theim var hent ofan i fjoldagrof og alls kyns annan olysanlegan hrylling. Vid vorum ekki katar thegar vid komum aftur i tuk tuk-inn okkar en vid kaettumst tho fljott vid ad sja brosandi born i vegkantinum sem veifudu til okkar og skolaborn a leid heim ur skolanum aftan a motorhjolunum hja mommu og pabba. Bornin herna eru nefnilega alveg storkostlega falleg og sjarmerandi, veifa til manns a medan thau segja ''halloooo'' og brosa sinu allra breidasta.
Thegar vid komum inn i borgina aftur forum vid a russneska markadinn og roltum adeins um hann til ad kaeta okkur. Thad tokst agaetlega, otrulegt hvad er haegt ad selja mikid af skrani! Vid hittum a dvd bud sem seldi mer allar Friends seriurnar og fyrstu thrjar seriurnar af Grey's Anatomy saman a 24 dollara... Eins gott ad thetta virki ;)
Eftir markadinn og hadegismat tokum vid svo tuk tuk a S-21 safnid, gamlan menntaskola sem var breytt i yfirheyrslu- og pyntingarmidstod a Pol Pot timabilinu. Skodudum skolastofur sem voru notadar sem yfirheyrsluherbergi en thar inni eru rumgrindur sem notadar voru til ad halda fornarlombunum a medan a pyntingum stod, auk mynda a veggjunum sem syna hraedilegar afleidingar pyntinganna. Otrulegt hvad er haegt ad breyta fallegum skola i stad sem er gegnsyrdur af illsku, otrulegt hvad folk getur gert odru folki! A golfunum voru svo dokkir blettir og i loftunum blodslettur, fangelsinu var haldid obreyttu eftir ad atburdirnir attu ser stad, blodblettirnir gerdu stadinn ad svo surrealiskum stad og hofdu mikil ahrif a mig. Syndu mjog greinilega ad oll thessi illska atti ser stad einmitt tharna thar sem vid stodum. A odrum stad i safninu voru svo ljosmyndir af fornarlombum sem fundust eftir ad rikisstjorninni var steypt; korlum, konum og litlum bornum... folki af ollum staerdum og gerdum. Folki var gert ad jata i yfirheyrslum med hraedilegum pyntingum og vid saum heimildarmynd um konu sem lest tharna sem hafdi skrifad undir 1000 bladsidur af imyndudum jatningum eftir 6 manada veru i fangelsinu. Stadurinn hafdi mikil ahrif a okkur og okkur var eiginlega lett ad komast ut, thad hvildi ekki godur andi yfir stadnum.

Inni i einni skolastofunni a safninu.

Thjaningar kambodisku thjodarinnar eru olysanlegar en i thjodarmordunum 1975-1979 dou taepar tvaer milljonir manna, naestum fjordungur thjodarinnar, fyrir engar sakir. Otrulegt ad hugsa til thess ad allt folkid sem vid sjaum uti a gotu sem er eldra en thritugt lifdi thetta timabil og sa otrulega hraedilega hluti, og bornin theirra eiga oll aettingja sem dou adur en thau faeddust... Thad er ekki einn einasti Kambodiumadur sem thjodarmordin snerta ekki beint. Leidsogumadurinn okkar a Killing Fields i dag sagdi okkur ad folki fyndist almennt hraedilegt ad tala um thetta timabil og thetta vaeri ekki raett mikid en ad thetta lifdi mjog sterkt i ollu mentaliteti thjodarinnar.

A morgun forum vid svo til Siem Reap thar sem vid aetlum ad skoda staerstu truarlegu byggingar i heimi, Angkor Wat. Aetlum ad eyda um thremur dogum i ad skoda hofin (ef vid faum ekki alveg nog eftir styttri tima..) og svo einum degi i ad skoda borgina adur en vid fljugum til Vientien i Laos a naesta thridjudag.

Burdargjald greitt

2008-04-23T05:23:00.005+01:00

Vid hofdum akvedid ad senda dot heim til Islands sidasta daginn okkar i Hoi An. Baedi af thvi ad vid vorum bunar ad lata sauma a okkur heilan helling af fotum - og ekki fraedilegur moguleika ad troda ollu gossinu i bakpokana - og lika af thvi ad vid vorum ordnar threyttar a ad bera med okkur flispeysur, vindjakka, ullarboli og annad heitt stoff sem vid notudum i Japan og Kina.

Hoi An er thekkt fyrir klaedskerana sina og thad er ekki ovenjulegt ad turistar lati sauma a sig heilu fataskapana. Posthusid i baenum bydur thess vegna a tha thjonustu ad senda mann med kassa og vigt a hotelin og spara thannig ferdamonnum sporin. Vid nyttum okkur thessa luxus thjonustu, ad sjalfsogdu.

Thegar allt dotid okkar hafdi verid vigtad, skrad og trodid i kassa tilkynnti postgaeinn ad vid thyrftum ad senda tvo kassa! Hamarksthyngd a einum kassa var 30 kg, en vid Anna og Hanna vorum allar med 10 kg hver og Una med 5 kg... frekar svakalegt.

Vid og postgaeinn med kassana tvo a milli okkar. Her vorum vid ad velta thvi fyrir okkur hvernig i oskopunum hann aetladi ad ferja gossid upp a posthus.

"Minnsta malid, eg skelli thessu bara a vespuna!"

Aftari gaeinn sat a thriggja sentimetra bili. No problem!

Nuna erum vid i Mui Ne, litlum strandbae nedarlega a austurstrondinni. Her gistum vid i thrjar naetur og holdum svo afram til Saigon (Ho Chi Minh City). Vid erum ekki bunar ad gera mikid annad en ad sofa, borda, liggja a strondinni, busla, borda, tjilla og sofa. Afar ljuft! Solin er samt alveg svakalega sterk herna. Vid barum allar a okkur solarvorn, baedi SPF 30 og 50, en samt erum vid allar brunnar! Eg la langstyst i solbadi en er tho verst farin, skadbrunnin ad aftan og eeeldraud a bakinu... nokkur konar jardarberja Homeblest!

Sorri mamma, eg lofa ad thetta gerist aldrei aftur!

Vid hofum thvi allar fest kaup a aloe vera geli i massavis og aetlum ad vera duglegri ad bera a okkur. Aetli eg klini ekki a mig SPF 50 a halftima fresti naestu vikur. Faranlega hot!

I dag aetlum vid i jeppaferd ut ad raudu sandoldunum sem heradid er fraegt fyrir. Thar aetlum vid ad renna okkur a sandbrettum fram a kvold og taka svo fullt af myndum af solsetrinu. Romo.

Thangad til naest,

Asdis Eir

Viet Nam

2008-04-12T16:38:00.002+01:00

Londunum fjolgar a listanum og samanburdurinn heldur afram. Mer finnst otrulega skemmtilegt ad vera komin inn i nytt land og sja greinilegan mun a Vietnam og Kina, svo ekki se minnst a Japan. Vietnamar eru fallegt og vinalegt folk, Kinverjar voru grofgerdari, baedi i hegdun og utliti tho their vaeru alls ekkert ovinalegir, bara odruvisi. I ferdahandbokunum hafdi verid talad um ad Vietnamar vaeru svo agressivir solumenn ad ferdamenn vildu helst hlaupa burt strax en eg hef ekki ordid vor vid thad. Kannski er thad af thvi ad thad er ekki adal ferdamannatiminn en yfir hofud virdast their bara vera kurteisir og leyfa manni alveg ad skoda i budinni sinni tho madur kaupi ekki neitt. I Kina hlupu their oft a eftir manni, herna hafa their ekki gert thad... enntha. Liklegt er tho ad eg muni breyta sogunni a naestu dogum :)

Vid erum nuna i Hanoi. Borgin er heillandi og skemmtileg, einstakur sjarmi yfir henni. Fullt af verslunum pryda allar gotur; fatabudir med fallegum handunnum vorum, malverkabudir, skartgripabudir, lampabudir... Allt sem hugurinn girnist. Their eru meir ad segja svo miklir verslunarmenn ad herna eru gotur sem selja bara einu typu af voru. Ein gata selur, an grins, mestmegnis hurdarhuna til daemis. Sa adra sem seldi afar morg bindi og adra sem seldi otrulegt magn af skom. Veit ekki alveg hvort folk med bissnessvit a Islandi myndi planta hurdarhunabudinni sinni vid hlidina a ollum hinum hurdarhunabudunum... en svona er thetta vist i utlondum ;)

Komum til Hanoi a thridjudaginn eftir einstaklega lyjandi ferdalag. Bordudum eiginlega ekki neitt allan daginn og vorum alveg bunar thegar vid komum loks a afangastad, eftir 11 tima af nanast stanslausu ferdalagi. Fyndid samt ad koma yfir landlaeg landamaeri og thurfa ad stilla klukkuna einn tima afturabak... I sudurhluta Kina furdudum vid okkur nefnilega a thvi ad thad vaeri ekki ordid bjart fyrr en um 7 leytid um morguninn og dimmdi mjog seint um kvoldid. Kommunisminn kenndi theim semsagt ad allir eru jafnir i Kina, lika hvad timann vardar. Tho their nai yfir timabelti tha breyta their thvi sko ekki. En vid erum semsagt 7 timum a undan ykkur heima nuna, verdur adeins audveldara ad hafa samband heim med minni timamismun.
A thridjudeginum hafdi eg svo verid eitthvad slopp i maganum. Thar sem vid bordudum ekkert nadi eg bara ad gleyma thvi svona nokkurn veginn, fyrir utan lestarveiki og bilveiki, en a midvikudaginn tok svo vid einstakur dagur af voli, vaeli og klosettferdum. Frabaer fyrsta upplifun af Hanoi. For svo ad reikna til baka ad eg hafdi verid slopp i maganum i naestum viku og akvad thvi ad skella mer a syklalyfin sem bjorgudu Asdisarmaga ekki svo morgum dogum fyrr. Til ad gera langa sogu stutta er eg strax allt onnur i maganum og horfir thvi allt til betri vegar.

A fimmtudagsmorgni logdum vid svo eldsnemma af stad i Halong floann fagra, i thriggja tima rutufjarlaegd fra Hanoi. Eyddum tveimur nottum og thremur dogum i floanum og hofdum thad allfint. Hanna og Asdis toku reyndar badar upp a thvi ad verda veikar strax a fimmtudagskvoldid. Asdis fekk loftkaelinga-loftslagsbreytinga-veiki og var einstaklega sjarmerandi og Hanna fekk i magann. Hun er nuna lika komin a syklalyfin. Vid erum nu meiri flokin :)
Fyrsta daginn forum vid a kayak um thetta storkostlega svaedi og limestone klettarnir gnaefdu yfir okkur i allar attir. Sigldum i gegnum throngan helli og inn i hringlaga "skal" af vatni, svipudu Kerinu... ef thid skiljid hvad eg meina. Otrulega fallegt og skemmtilegt.
En vid eyddum fyrstu nottinni a bat a floanum. Mikid vorum vid anaegdar thegar vid komum um bord, thetta var svo huggulegt allt saman!! Thegar vid Una forum svo nidur i herbergi um kveldid og kveiktum ljosid hlupu i skuggann allnokkrar poddur, einskonar litlir kakkalakkar. Vid reyndum ad gleyma theim bara (eda allavega eg...) en Una virdist vera alveg skelfilega podduhraedd og var ekki rott fyrr en vid hofdum kramid ad minnsta kosti 5 stykki med skonum minum. Ekki thad, eg var mjog satt vid ad hafa tha bara dauda i stadinn fyrir ad hafa tha skridandi a saenginni minni um nottina... eg er bara ad reyna ad synast hugrokk ;)
Ekki eru tho oll vandamalin upptalin thvi thad voru enntha nokkrir kakkalakkar a lifi i herberginu og nokkrir skridandi a veggjunum fyrir ofan rumin. Unu langadi ad faera rumid sitt adeins fra veggnum... en tha bara datt thad i sundur!! O boj, vid eyddum heillongum tima i ad akveda hvort vid aettum ad segja staffinu fra thessu en akvadum svo ad vid vaerum andskoti nogu handlagnar fyrir thennan dall. Skelltum ruminu saman og Una svaf hreyfingarlaus alla nottina til ad ogra ekki handverkinu.
Thegar vid svo loksins aetludum ad fara ad sofa og kveikja a loftkaelingunni tha virkadi hun ekki heldur! Vid kolludum a starfsmann og hann var heillengi ad koma henni i gang. Ad lokum kviknadi a henni en ekkert loft kom ut. Um midnaettid slokknadi svo algjorlega a henni og vid svafum med viftuna i gangi, baedi til ad kaela okkur adeins og lika til ad reyna ad minnka adeins diselbraeluna sem kom inn um gluggann okkar. Thvilikt luxusherbergi!
Nu morguninn eftir voknudum vid fyrir allar aldir vid ad velin var sett af stad i batnum. Aetludum ad skreppa i sturtu til ad skola af okkur svitann og sjoinn fra deginum adur... en tha komu bara nokkrir kaldir dropar ur sturtunni! Arrrg.. Vid Una vorum semsagt sattar vid ad skilja vid huggulega herbergid thennan morguninn. Komumst svo ad thvi ad herbergi Honnu og Asdisar hafdi verid alveg agaett, bara einn kakkalakki, rennandi vatn og loftkaeling. Svona er lukkunni misskipt ;)

Thennan morgun sigldum vid svo ad eyju i floanum, forum i land og forum i fjallgongu i thjodgardi. Gangan var eins og ad vera ad labba inni i grodurhusi, rakinn var svo mikill, en vid vorum sattar thegar a toppinn var komid, utsynid var frabaert! Hljodin i skoginum a leidinni upp voru tho engu odru lik og stundum voru dyra/podduhljodin svo havaer ad thad var eins og einhver vaeri ad oskra a mann. Alveg otrulegt! Madurinn sem fylgdi hopnum upp var lika alveg otrulega fyndinn, alger apakottur i hreyfingum, klifradi upp i tre og gretti sig framan i okkur... a milli thess sem hann HLJOP upp fjallid a margfoldum okkar hrada... Otrulega fyndid.

Eftir gonguna forum vid i siglingu ad Apaeyju thar sem lifa vist villtir apar.. en vid saum ekki einn einasta. Guidinn okkar hafdi lika sagt okkur ad skipta endilega ur strigaskonum ur gongunni yfir i sandala, thad vaeri sko alveg nog a Apaeyju. Thegar a eyna var komid lobbudum vid upp svo gryttan stig, naestum lodrettan, ad okkur stod varla a sama i flip-flopsunum okkar... Steinarnir voru svakalega beittir og sumir utlendinganna i hopnum voru alls ekki vanir svona prili og haettu vid. Islensku vikingarnir foru tho upp og aftur nidur a sandolum, allar heilar a hufi. Afram vid!

I nott svafum vid svo a hoteli a fyrrnefndu eyjunni, betur en fyrri nottina, sem betur fer ;) Ferdin endadi svo aftur a batnum sem sigldi rolega inn floann aftur. Skyggnid var agett svo thad var sem betur fer mogulegt ad liggja i solstol og njota utsynisins yfir stadinn thennan sidasta dag. God ferd allt i allt.

A morgun er svo planid ad fara i skodunarferd um Hanoi, med tur hedan af hostelinu, sja allt thad markverdasta a einum degi og halda svo til Hoi An a manudaginn thar sem vid aetlum ad lata sauma a okkur kjola :)

Annars er thad helst ad fretta af undirritadri ad kaerastinn hennar var ad fa afhentan hvolp og er hun thvi ad fara ad "eignast" hund thegar hun kemur heim! Afar spennandi allt saman, serstaklega thar sem hun fekk ad velja nafnid :) Og hedan af thessu bloggi faer hun Bryndis "litla" systir hinar bestu afmaeliskvedjur, til hamingju med daginn litla min, sweet eighteen! :)

Annars bid eg bara ad heilsa, baeti vonandi inn myndum a morgun, myndalausar faerslur eru ekkert midad vid hinar.

Anna Samuelsdottir.

Af nuddi og nuningi

2008-04-05T16:46:00.003+01:00

I gaer atti Una min afmaeli og i tilefni dagsins akvadum vid ad fara i nudd. Vid roltum ut a nuddstofuna a horninu thar sem vid hofdum sed auglyst "Chinese massge". Stelpan i afgreidslunni stardi a okkur sljoum augum og virtist fremur ahugalaus um ad reyna ad skilja okkur. Ad lokum kalladi hun a einhvern kall sem kom tha fram. Vid bentum a skiltid og rettum upp fjora putta og hann benti okkur ad fylgja ser. Vid eltum hann inn i hrorlegan stigagang bakatil, med bleikum og graenum flisum, og upp a 3. eda 4. haed thar sem hann yjadi ad thvi ad vid aettum ad fara inn i eitt herbergid. Svo for hann og vid stodum einar a midju golfi.

"Uhm... forum allavega ur skonum og yfirhofnum... hann hlytur ad koma aftur bradlega." Svo settumst vid i stolana fjora sem voru tharna og bidum. Og bidum. Auk stolanna voru tvo litil bord i herberginu, a theim stodu tvo tissju-box og tveir tannstonglakassar. Einnig var sjonvarp og skaert neon-loftljos. Thetta var einstaklega okosy.

Vid bidum.

Svo var okkur haett ad litast a blikuna. "Hann gerdi engar bendingar thegar hann for? Ekkert "Augnablik" eda "Bidid, eg aetla ad hringja i fjora nuddara... farid bara ur skonum a medan og latid fara vel um ykkur!" Hvad aetli hann se ad gera?!"

Kenningar myndudust um ad thetta vaeri i raun ekki nuddstofa heldur horuhus og bratt myndi karlinn birtast oliuborinn a tigrisdyraskylu, en svo for nu ekki. Thannig ad vid bidum orlitid lengur.

Ad lokum akvadum vid ad nu vaeri bidin ordin of long og klaeddum okkur aftur i skona. Thegar vid gengum fram a stigagang kalladi eg bless og vid gengum nidur. Tha birtist kallinn nokkrum haedum yfir, eins og skrattinn ur saudaleggnum, og hropadi eitthvad a kinversku med tilheyrandi handapati. "No no, it's OK, we're leaving. Xie xie (takk)", sogdum vid og bentum a klukkuna.

Svo hlupum vid aftur a hotelid og badum folkid i afgreidslunni um ad panta fjora nuddara (en su thjonusta er auglyst serstaklega a nattbordunum okkar). Sidan settumst vid inn i herbergi, Hanna og Una i sinu og vid Anna i okkar, og bidin hofst ad nyju.

Thegar langur timi var lidinn kikti eg fram i mottoku. "Their koma eftir fimm minutur!" lofadi stelpan, og eg rolti aftur inn ganginn. Thegar eg var halfnud ad herberginu gengu tvaer stelpur og tveir strakar inn ganginn. Strakarnir heldu badir a sigarettu, voru i gallabuxum og ledurjakka. Annar theirra heilsadi mer og eg heilsadi kurteisislega a moti, opnadi hurdina ad herberginu, gekk inn og lokadi. Their aettu ad koma eftir fimm minutur", sagdi eg vid Onnu... og tha var bankad.

Annar toffarinn horfdi a mig spurnaraugum. "Massage?" Hinn tok sidasta smokinn og henti rettunni ut um gluggann. Stelpurnar foru inn i herbergi Unu og Honnu. Nuddararnir voru maettir!

Vid vorum alklaeddar og lagum i sitthvoru ruminu med hofudid i fotendanum. Their byrjudu a thvi ad nudda hofudledur og andlit. "Jesus minn", hvisladi Anna. "Thad er megn sigarettulykt af puttunum a minum, eg meika thetta ekki!" Eg gat ekki svarad, thvi eg vissi ad eg myndi fa hlaturskast ef eg opnadi munninn. Nuddarinn minn angadi lika af reyk, hann var lagvaxinn, thybbinn og med gullkedju um halsinn. Harid hans var gelgreitt og stod eins og stingandi stra ut um allt og ef eg hefdi sed hann ut a gotu hefdi eg aldrei giskad a ad hann ynni vid ad nudda folk. Svona er eg fordomafull...

Mer finnst nu betra ad lata nudda nakta hud med oliu en ad lata nudda gegnum fot, en thetta var alveg hreint agaett engu ad sidur. Bakpokathreyttu axlir minar voru snertingunni fegnar og thad var vont en naudsynlegt ad lata nudda framan a skoflungunum. Hann ma eiga thad, karlinn, ad hann var betri nuddari en hann leit ut fyrir ad vera!

Vid aetlum ad vera mjog duglegar ad fara i nudd a naestu manudum. Kinverskt nudd i Kina, vietnamskt nudd i Vietnam og taelenskt nudd i Taelandi. Aaah, hid ljufa lif bakpokaferdalangsins!

- Asdis Eir Simonardottir

Thessi utlond...

2008-03-29T12:58:00.003Z

Kina er margbreytilegt land. Vid erum bunar ad heimsaekja fjora baei her i thessu stora landi og personulega finnst mer vid hafa farid til ad minnsta kosti thriggja landa a thessum tima; landsins Peking, landsins Xi'an og svo landsins Yunnan thar sem vid hofum heimsott tvo fallegustu stadi Kina hingad til, aftur ad minu mati, Dali og Lijiang. Nuna erum vid staddar i Lijiang, stad sem margir hafa lyst sem uppahalds stadnum sinum i ollu Kina. Komum hingad i gaer eftir einkar skrautlega rutuferd fra Dali sem er vel lyst a Hamskiptunum. Vorum bunar ad finna okkur hostel i Rough Guide adur en vid logdum af stad og akvadum ad finna thad bara a roltinu. Hverjum finnst ekki gaman ad rolta med 16 kilo a bakinu?? Hostelid fundum vid eftir gongu um thessa miklu ranghala sem baerinn er en akvadum ad vera ekki thar tho thad vaeri kosy; klosettid var hola frammi a gangi, sturtan var nidri og thad var ekki haegt ad laesa herbergjunum. Eg held svei mer tha ad almaettid hafi leitt okkur thadan ut og inn a hraeodyrt, otrulega notalegt fjolskyldurekid hotel med klosetti og sturtu inni a herberginu thvi nokkrum klukkutimum sidar fekk Asdis vaega matareitrun og la inni a herbergi restina af deginum med tilheyrandi ofognudi. Vid hofdum allar bordad eiginlega sama matinn um daginn, sama morgunmat og svo svipadan hadegismat sem samanstod af hamborgara og fronskum. Frekar surt ad fa matareitrun af hamborgara, manni finnst ad sumir hlutir eigi ad vera frekar oruggir til atu en vid getum engan annan mat tengt vid thessa kveisu. Sem betur fer er hun buin ad jafna sig ad mestu nuna og hefur haldid ollu nidri i dag, litla skinnid. Hun er tho svo mikill hardjaxl ad a morgun skal halda i tveggja daga gongu nidur dypsta gljufur i heimi, Tiger Leaping Gorge. Spennandi. Meira um thau natturuundur sidar.

Annars er ferdalagid buid ad ganga mjog vel hingad til og allt gengid nokkurn veginn eftir aaetlun hja okkur. Audvitad tekur stundum a taugarnar ad vera i svona nanu sambandi vid thrjar adrar manneskjur allan solarhringinn en vid erum samt furdugodar i thessu, ad minu mati. Hofum reyndar pirrast yfir otrulegustu smamunum en sem betur fer er thetta yfirleitt svo smavaegilegt ad ef madur imyndar ser ad madur myndi segja einhverjum soguna af pirringnum eftir a tha vaeri thad alveg agaleg saga. Til daemis vard eg einstaklega pirrud ut i stelpurnar af thvi ad eg sagdi ad leikarinn Eric Bana vaeri orlitid finlegri en Gerard Butler. Thaer voru ekki sammala mer og eg vard bara alveg hraedilega pirrud. Haha, svona getur thetta verid fyndid ;)

En ad Lijiang. Thetta a ad vera best vardveitti baer Kina. Gamli baerinn hefur ad minnsta kosti ekki svikid mig eina agnarogn, svo sjarmerandi og fallegur. Pinulitlar steinlagdar gotur med oteljandi solubasum sem selja fallegt handverk, og svo fallega upplyst hus ad baerinn ljomar med mystiskum og romantiskum blae a kvoldin. I dag satum vid heillengi i solinni a kaffihusi vid hlidina a baejarlaeknum og nutum lifsins i botn. Svona eiga sumir dagar ad vera, lata tha bara lida i godu tomi med bjor i annarri og bok i hinni.

Kina hefur annars stadist minar vaentingar ad mestu. Fjolbreytileikinn er otrulegur. Peking var einstaklega skitug og gra, serstaklega i sandstormunum sem geisudu fyrstu dagana, en hun vard audvitad mun fallegri thegar solin let loksins sja sig. Xi'an var hrein og falleg haskolaborg, mikid af ungu folki a gotunum, mjog vestraenar verslunar- og skyndibitakedjur, og fallegir markadir i bland. Dali og Lijiang eru svo eins og allt annar heimur, svo kruttlegir eitthvad langt uppi i fjollunum med allar thessar sjarmerandi gotur og gamla timann sem skin i gegn. I tveim sidastnefndu baejunum er lika svo skemmtileg tilbreyting ad sja born leika ser fallega a gotunum, ekki skitug og rykug ad leika ser i steypuhrugu eins og i Peking, heldur i fallegum litrikum fotum med litil litrik leikfong og i heilbrigdum leikjum. Virdist einhvernveginn vera heilbrigdari stadur til ad bua a a allan hatt.

Eitt sem er svo mjog olikt Islandi i sambandi vid bornin er thad ad ungaborn eru flest i buxum sem eru opnar i rassinn, bara svona klauf aftan a rassinum, og flest theirra eru ekki med bleiu. Vid hofum sed ofaar maedur sitjandi med litla straka i fanginu, med litla sprella i hondunum, ad lata tha pissa a gotuna. Um daginn saum vid svo konu halda a svona 6 ara stelpu sem var ad pissa a umferdargotu i Xi'an. Otrulegt hvad their leyfa ser med suma hluti... Piss og hraki ut um allt a gotunum bara :) En sinn er sidur i hverju landi og thad ma vist ekki daema thetta mikid. Ekki ad eg se beint ad daema, ef madur paelir i thessu annan hatt tha hljota Kinverjar ad losna blessunarlega mikid vid bleiurusl sem vaeri natturulega ekki ofan a baetandi i thessa mengunarsupu sem Kina virkilega er.

En aetli thessar hugleidingar seu ekki nog i bili. A morgun er thad svo alvoru gonguferd!

Anna.

Xi'ian og Terracotta

2008-03-25T13:17:00.002Z

Ta er tessu tveggja daga stoppi okkar i Xi'ian ad ljuka. Adalastaedan fyrir stoppi okkar her var su sama og flestra annarra, t.e. ad skoda Terracotta hermennina fraegu. Tad gerdum vid i dag, i tur sem okkur fannst a koflum ansi skrautlegur.
Tannig var ad eftir naeturlestina etc vorum vid voda tuskulegar eitthvad i gaer og akvadum ad i tetta skiptid nenntum vid ekki ad hugsa um tetta sjalfar, heldur nyta okkur skipulagdan tur ad Terracotta sem hostelid bydur upp a. Gott mal, turinn reyndist finn a endanum, nema hvad vid hofdum ekki verid upplystar um ymis hlidarstopp sem voru "innifalin". Lentum semsagt i typiskum turistagildrum, sem vid attum ekki von a fra hostelinu, tvi hostelid okkar i Beijing hafdi serstaklega auglyst sina tura med tvi ad taka fram ad ekki yrdi farid a minjagripasolur. Vid toldum tvi ad hostelin vaeru medvitud um ad tad vaeri kannski ekki tad vinsaelasta hja folki a okkar reki.
Vid byrjudum sem sagt a algengu stoppi i tessum turum, safni um aettbalk sem do ut og heillegar leyfar af torpinu teirra hafa verid grafnar upp asamt beinagrindum og fleiru. Allt i lagi, tad var tokkalega ahugavert. Ta heldum vid ad hermennirnir vaeru naestir, en nei, ta var farid med okkur i "verksmidju", tar sem verksmidjueigandinn tok vid leidsoguhlutverkinu og leiddi okkur i allan sannleik um hvernig eftirlikingar af Terracottahermonnunum vaeru framleiddar hja teim, og hvernig vaeri hentugast fyrir okkur ad festa kaup a teim. Tarna voru lika seld husgogn, silki, feik ur og feik toskur og fleira turistaskran. Eg var nett pirrud a tvi ad vera leidd a asnaeyrunum i einhverja turistagildru sem eg hafdi ekki borgad fyrir ad eyda timanum i, svo eg akvad ad hunsa soluvorurnar af prinsippastaedum.
Ta hlaut ad vera komid ad hermonnunum, eda hvad? Nei, naest var hadegismatur, a veitingastad sem var buid ad velja fyrir okkur, og vid fengum ekki taekifaeri til ad panta sjalf heldur var buid ad panta hladbord fyrir okkur, sem ekki var innifalid i upphaflega verdinu. A tessum timapunkti vorum vid ordnar frekar frustreradar, en stelpan af hostelinu var vodalega sorry yfir ad vid skildum ekki vera hressar med tetta, og svo reyndist maturinn mjog godur, svo vid akvadum ad tetta vaeri bara fyndid. Og tad vard bara fyndnara, tvi eftir matinn totti tilvalid ad gera stutt stopp i silkiverksmidju adur en vid fengum loksins ad sja helvitis hermennina.

A endanum fengum vid to loks ad skoda tad, og leidsogustelpan okkar stod sig mjog vel. Hermennirnir sjalfir eru ansi mognud sjon, standa tarna i endalausum rodum og tad sem manni finnst svo otrulegt er ad hver og einn teirra skuli hafa einstakt andlit. Engin fjoldaframleidsla tar a ferdinni sem sagt. Tannig ad a endanum var tetta ahugaverdur dagur og vid skemmtum okkur vel tratt fyrir pirring a timabili. Tetta var lika heitasti dagurinn okkar hingad til, liklega um 25 stig, svo tad var gledi hja sumum ad geta loksins gefid flispeysum og treflum hvild eftir 3 vikna notkun.
Kosturinn vid ad fara svona i hop er vissulega sa ad ta tarf madur ekki ad hugsa of mikid sjalfur, heldur er bara ekid a milli stada, sem er voda taegilegt. Auk tess er gaman ad hitta ta nytt folk og spjalla adeins. Fa nytt blod i hopinn, hehe. Hinsvegar fundum vid tad alveg i dag ad vid filum tad ekkert serstaklega ad lata teyma okkur svona afram an tess ad rada sjalfar ferdinni, svo eg hugsa ad vid holdum uppteknum haetti hedan af og sjaum ad mestu leyti um svona skodunarferdir sjalfar.

I fyrramalid fljugum vid svo fra Xi'ian til Kunming i Yunnan heradi, og holdum ferdinni afram tadan naestu daga. Vid akvadum ad taka innanlandsflug fremur en lest i tetta skiptid, tar sem lestarferdin hefdi verid 36 klst. Ja, Kina er stort land.

Latum svo heyra fra okkur a naesta afangastad, en bidjum ad heilsa heim i millitidinni.

Una Sighvatsdottir

Thad kvad vera fallegt i Kina...

2008-03-20T04:39:00.010Z

Vid erum komnar til Kina. Flugum hingad fra Japan a manudaginn var og vorum lentar i Peking um fimmleytid ad kinverskum tima. Timamismunurinn hefur thvi minnkad nidur i bara 8 tima!

Sidustu dagarnir i Japan voru notalegir og nokk rolegir. Fengum einn rigningardag sem vid eyddum i almenna leti og kur, laugardeginum eyddum vid i Shirahama, litlum strandbae thrja tima fra Kyoto en thann dag fengum vid einmitt ad berja Kyrrahafid augum og fara i eitt elsta onsen i Japan, og sunnudeginum eyddum vid svo i ad skoda Torii hlidin sem standa i 4 km langri rod eftir fjallshlidum Kyoto. Kvoddum Kyoto med orlitlum trega, borgin su er afskaplega falleg, en vorum tho einstaklega spenntar yfir framhaldinu.

Nu thegar framhaldid er hafid er spenningurinn sidur en svo minni. Kina er otrulega merkilegt land og tho vid hofum bara verid her i thrja solarhringa erum vid thegar bunar ad sja margt merkilegt og skrytid, enntha bara i Peking.

Vid voknudum snemma a thridjudagsmorgun, fengum okkur morgunmat a hotelinu (eg segi hotel thvi "hostelid" okkar reyndist vera thetta fina tveggja stjornu hotel, okkur til mikillar anaegju) og forum ut a gotu til ad reyna ad na leigubil i vietnamska sendiradid. Vid buum i Hutong hverfi mjog midsvaedis i Peking, hverfi sem synir svolitid hvernig gamla Peking var. Husin eru pinulitil og ad hruni komin, thad er folk UT UM ALLT ad hraera steinsteypu i fotum, hendandi mursteinum a milli sin, sopandi goturnar, maedur med agnarlitil born a milli thessa alls og svo vid... ljoshaerda folkid sem ollum finnst alveg einstaklega gaman ad horfa a. Folk er nefnilega ekki hraett vid ad horfa her, einkalif er vist eitthvad sem Kinverjum finnst ekki mikilvaegt.
Semsagt. Thegar vid komum ut ur hutonginu og ut a umferdargotu reyndum vid ad fa okkur leigubil. Umferdin var algjort mord og vid vorum heillengi ad finna bil og, thad sem meira er, koma okkur rettum megin vid gotuna til ad geta komist i hann. Eftir sma kaos og stress komumst vid tho rettum megin, urdum ekki fyrir hjoli, straeto ne bil, og gatum hlegid ad thessu inni i leigubilnum. Nadum ad redda visanu til Vietnam og verdur thad sott a morgun.
Eftir heimsoknina i sendiradid vorum vid sottar thangad af Zhang, sem kallar sig reyndar John thegar turistar eiga i hlut. John er bilstjori sem vinnur vid ad flytja folk ad Kinamurnum og tha thjonustu nyttum vid okkur einmitt thennan dag. Aksturinn tok um tvo tima ad murnum og gafst okkur thvi einstakt taekifaeri til ad spjalla vid John, liklega besta taekifaeri sem okkur mun gefast til ad spjalla almennilega vid Kinverja um Kina thvi John taladi mjog fina ensku og fannst einstaklega gaman ad spjalla vid okkur og segja okkur fra sinu astsaela Kina.

Vid keyptum okkur svo mida i klafinn upp a murinn, sem var reyndar bara stolalyfta, og mida i rennibrautina nidur!

Kinamurinn i nokk slaemu skyggni.

Thegar upp a murinn var komid var skyggnid frekar slaemt en sandstormur var buinn ad gera skyggnid frekar glatad baedi a manudag og svo a thridjudagsmorgun, birtan var oll gulbrun. Sem betur fer skanadi skyggnid med deginum og vid eyddum tveim og halfum tima i ad klifa snarbrott threp mursins, taka okkur godan tima i ad taka myndir og taka inn adstaedurnar sem vid vorum i. Murinn var ofbodslega magnadur og an efa einn af hapunktum ferdarinnar hingad til.

Her ma sja hvad troppurnar voru sums stadar snarbrattar.

Thegar ljosmyndarinn taldi nidur, "3 - 2 - 1", heyrdist i manni fyrir nedan raeskja sig med miklum latum og hraekja. Brosin fjogur eru thvi einstaklega einlaeg i thetta sinn.

Stelpurnar bregda a leik i rammskokkum troppum mursins.

Thegar vid vorum bunar med timann okkar uppi a murnum forum vid i rodina i rennibrautina. An grins, rennibrautina. Vid settumst a bretti med handfangi i midjunni, toga i til ad bremsa, yta til ad fara hradar, og renndum okkur nidur svona kilometra langa rennibrautina. Personulega finnst mer thetta vera halfgert virdingarleysi vid mannvirkid, ad hafa svona skemmtigards-element nidur af murnum, en thetta er ju turistastadur og svona graedir folk vist peninga.
Eftir murinn for John med okkur a veitingastad rett hja murnum thar sem vid fengum okkur godan hadegismat. Una og Hanna pontudu ser fisk saman og ut um gluggann horfdum vid a thjonustustulkuna veida hann og drepa hann med pontunina i hendinni. Gerist varla ferskara!
Thegar vid komum aftur inn i borgina syndi hann okkur Bjolluturninn og Trommuturninn, Olympiuleikvanginn (sem er eins og fuglshreidur) og Thjodleikhusid (sem er eins og egg i laginu). Midinn i leikhusid kostar samt 20-30 thusund kronur islenskar svo hversu mikid thjodleikhus thad er er erfitt ad segja.
Dagurinn med John var godur dagur og einstaklega frodlegur og vid vorum fegnar ad hafa dembt okkur ut i thetta, tho ad thetta vaeri strax daginn eftir komu okkar til lydveldisins.

I gaer roltum vid svo fra hotelinu okkar nidur a Torg hins himneska fridar. Tokum nokkrar myndir af Mao portrettinu og fottudum allt i einu ad vid vaerum virkilega i Kina! Lentum i thvi oftar en haegt er ad telja ad Kinverjar stoppudu okkur og badu um ad fa ad stilla ser upp med okkur a mynd, thad er greinilega eitthvad vinsaelt ad eiga mynd af ser med vesturlandabuum... Asdisi var stillt upp med eldgamalli ommu, mer med maedgum, Honnu med litlu barni... og svo framvegis. Eftir smastund var thetta tho ordid einstaklega pirrandi en eins og eg segi, einkalif er ekki til her i Kina og vid vorum orugglega donalegar ad nenna thessu ekki.

Med sol i augum a Torgi hins himneska fridar. Mao fylgist med af veggnum sinum.

Eftir skammtinn af Mao lobbudum vid inn a torg sem leiddi okkur inn i Forbodnu borgina. Eyddum godum tima ad rolta um thennan risastora hallargard. Undirritadri fannst skemmtilegast ad imynda ser ad hun vaeri keisari og ad gardurinn vaeri ekki fullur af turistum heldur galtomur fyrir utan einstaka verdi. Ad imynda ser ad vera einn i einhverjum 7000 fermetrum... Frekar spes. Forbodna borgin var annars einstaklega falleg og merkileg en stor var hun og vid nadum ekki ad klara naestum thvi allt adur en henni var lokad. Leigdum okkur heyrnartol og rafraent kort en ljuf kvenmannsrodd sagdi okkur thar fra ollu sem fyrir augu bar en hun skynjadi hvar vid vorum i gegnum gps. Thad var reyndar ekki haegt ad setja kellu a pasu svo einbeiting undirritadrar flaug stundum burt og missti hun thradinn. Hvad sem thvi leid, thad var frodlegt og skemmtilegt ad laera um keisaralifid.

Anna fyrir framan hlid og manngert steinfjall inni i Forbodnu borginni.

Eftir mikla gongu thennan daginn og thar sem aumingja foturinn hennar Unu var ordinn mjog sar og aumur, forum vid a riiiisastoran veitingastad sem serhaefir sig i Peking ond. Stadurinn tekur 2000 manns i saeti (Toto, we're not in Kansas anymore...) og okkur var visad a enskumaelandi og reyklaust svaedi uppi a thridju haed. Ondin kom svo i heilu lagi og kokkurinn skar af henni hofudid og restina af henni i sneidar fyrir framan okkur. Ad sjalfogdu skar hann lika hofudid a henni i tvo hluta og lagdi snyrtilega a disk fyrir framan okkur, okkur til mikillar anaegju. Alltaf gaman ad skoda heila.
Svo var okkur synt hvernig eta aetti; orthunn ponnukaka sett a disk, andarsneidum dyft i thykka sosu og settar ofan a kokuna asamt bladlauk, og ollu rullad upp. Thetta bragdadist otrulega vel!! Ekki skemmdi heldur fyrir ad vid heldum ad vid aettum ad borga 228 yuan a mann fyrir matinn, um 2300 kr., en komumst svo ad thvi ad thad var fyrir alla ondina og borgudum vid thvi bara um 800 kr a mann med drykkjum!

I kvold aetlum vid svo i kinversku operuna en reyna ad taka thvi adeins rolega i dag vegna eymingja Unu og bolgna fotarins.

Thad sem vid eigum tho mjog bagt med ad venjast eru osidirnir i folki her. Ekki nog med ad thad stari eins og vid seum fra annarri planetu heldur hraekir thad svo mikid ad okkur er nog um! Karlarnir eru ekki einir um osidinn... Konurnar raeskja sig lika nidur i maga og mynda vel formada slummu sem thaer spyta svo a gotuna. Rikisstjornin var vist buin ad reyna ad taka a thessum osid fyrir olympiuleikana i sumar en hefur greinilega ekki nad ad utryma honum.

Jaeja, thetta er ordid agaett hja mer. A sunnudaginn holdum vid afram til Xi'an. Aetlum ad reyna ad sja lik Mao a morgun og Sumarhollina a laugardaginn svo thad er nog eftir her i Peking.

Thangad til naest,
Anna.

Mt. Fuji og Hiroshima

2008-03-14T08:21:00.008Z

Japansdvol okkar styttist odum i annan endann, en eg tel ad okkur se ad takast ad fa agaetis tversnid af tessu landi, tott audvitad se otalmargt sem vid naum ekki ad sja. Stoppid hja Fuji var styttra en vid hofdum aetlad, vegna sma kludurs i rutuskipulagningu hja okkur. Sem betur fer hofum vid sidan ta getad notast vid Shinkansen hradlestir teirra Japana, sem eru annad tjodarstolt, rett eins og Fuji fjallid.

Fuji er fallega simmetriskt fjall og skyggnid thennan dag var med agaetum, thratt fyrir orlitid mistur.

Shinkansen lestirnar fara a 300 km hrada og net teirra liggur um allt landid, og er medaltof i kerfinu a ari ekki lengri in 38 sekundur, sem eg held ad hljoti ad vera heimsnet. Afar punctual semsagt.
Vid nyttum okkur tennan otrulega taegilega ferdamata a tridjudaginn, til ad skreppa fra Kyoto til Hiroshima i dagsferd. Hiroshima er mjog falleg og lifandi i dag, en tad sem dregur mann helst tangad er to audvitad hlutverk borgarinnar i mannkynssogunni. Klukkan 8:15 tann 6.agust 1945 var Hiroshima turrkud ut af yfirbordi jardar a nokkrum sekundum, en eftir stodu rustir nokkurra bygginga og t.a.m. teirrar sem i dag er tekkt sem The A-bomb Dome, og hefur verid vardveitt sem aminning um afleidingar kjarnorkuvopna. A svaedinu i kringum bygginguna hefur verid reist safn o.fl. sem vid skodudum, auk tess sem vid fengum leidsogn um svaedid fra "hibakusha", en svo kallast eftirlifendur sprengingarinnar. Um tetta ma ad sjalfsogdu segja margt og mikid, en eg laet naegja ad segja ad tetta var baedi ahrifamikid og frodlegt.

A-Bomb Dome i Hiroshima, fraegasta minnismerkid um harmleikinn.

Hiroshima hefur samt upp a fleira ad bjoda heldur en minjar um harmleik og eydileggingu, tvi tetta er afskaplega falleg borg. Rett utan vid borgina lurir eyjan Miyajima, sem er medal helgustu stada ur japanskri sogu, svo heilog ad lengst af mattu konur ekki stiga faeti a eyjuna. En tad hefur to sem betur fer breyst, tvi tetta er frabaer stadur og gaman ad ganga tar um a milli hofa og pagoda i skogi voxnum hlidum. Fraegasti hluti eyjarinnar er fljotandi hlidid, sem tilheyrir shinto hofi og stendur uti i sjo, umlukid vatni ef tad er flod. Vid vorum hinsvegar tarna i fjoru, svo vid gatum gengid eftir leirunum ut ad hlidinu (og fylgst med folki sem tyndi skelfisk ur taranum kringum hlidid).

Hanna, Una og Asdis fyrir framan hlidid a Myiajima.

Ekki sidur skemmtileg eru dadyrin sem lifa villt a eyjunni og eta allt sem ad kjafti kemur, t.a.m. kortid mitt sem einn saetur bambi hreinlega hrifsadi ur hondunum a mer og hakkadi i sig.

Vid erum enn yfir okkur hrifnar af Japan, tad hefur ekkert breyst, enda storskemmtilegt land. Hinsvegar erum vid farnar ad taka eftir einu og odru, svona inn a milli taekniundranna, sem vid vildum sidur innleida a Islandi. Tar ma kannski helst nefna ta stadreynd ad Japanir skera handfangid af banonunum uti i bud. Hvers vegna nokkur madur aetti ad vilja skemma tetta fullkomna skopunarverk sem bananar eru er mer oskiljanlegt. Auk tess er hvimleitt ad tratt fyrir uthugsud klosett, sem bjoda upp a allt fra volgu rassaskoli til tonlistar til ad kaefa pissuhljod, skuli teir svo oft hvorki bjoda upp a handsapu ne nokkra leid til ad turrka ser eftir handtvott. Vid hofum enda tekid eftir tvi ad flestir bera a ser litinn klut sem teir nota til a turrka ser med a almenningsklosettum. Skrytinn sidur.
Umhverfishljodin, eda havadinn ollu heldur, er lika eitthvad sem madur a erfitt med ad venjast. Tad eru endalaus dingl og pip og aepandi tonlist alls stadar sem madur fer. Stefin sem eru spilud samhlida graenum karli a gangbrautum, liklega til hjalpar blindum, limist t.d. alveg a heilann a manni, og tegar slokkvilids -eda logreglubill a leid hja lata teir ekki sirenurnar naegja heldur oskra lika i gjallarhorn, sem bergmaladi rosalega milli skyjakljufanna i Tokyo. Annad sem mer finnst serkennilegt er svo hversu mikid af folki gegnir furdulegum storfum sem manni finnst fullkomlega otorf, og myndi an efa vera mikill sparnadur fyrir fyrirtaekid ad skera nidur. Til daemis madurinn sem stendur kyrr allann daginn tar sem eru gatnaframkvaemdir og veifar litilli lukt. Eda lyftuverdirnir sem standa muldrandi med andlitid upp vid lyftutakkanna og stoppa lyftuna a hverri einustu haed, jafnvel tott enginn aetli tar inn eda ut. Fari madur svo a kassa i verslun er ekki oalgengt ad 3 starfsmenn taki a moti manni, einn sem stimplar voruna inn, annar sem pakkar henni inn i pappir og ofan i poka, og tridji sem tekur vid peningnum.

Jaeja tetta er ordid nogu helviti langt hja mer i bili. Tad er margt sem ma segja um Japan, tratt fyrir ad tad se nu ekki meira framandi en tetta. A manudaginn er ferdinni heitid til Kina, ta held eg ad kultursjokkid byrji fyrst fyrir alvoru. Stay tuned.

Una Sighvatsdottir.

Dekurdyr mega lika ferdast

2008-03-08T13:40:00.004Z

Vissulega er thad satt ad vid erum a ferdalagi um Asiu med bakpoka. Vissulega er thad satt ad vid hofum verid i somu fotunum i viku. Einnig er thad satt ad vid erum alltaf i pollagalla, sama hvort thad se sol eda ekki, vid erum bara ekki med onnur fot medferdis.

Thad breytir samt ekki theirri stadreynd ad vid erum nuna, 3 kvold i rod bunar ad enda daginn a spa medferd i Onsen bodum. Thvilik snilld ad geta farid i heita og goda nuddpotta og alls konar fusion bod eftir ad hafa labbad klukkutimum saman um gotur Tokyo.

Fyrsta onsen reynsla okkar var reyndar frekar fyndin. Vid fengum Hiro, starfsmann nokkurn af hostelinu i Tokyo, til ad fylgja okkur i local onsen sem var rett hja hostelinu. Ef hann hefdi ekki fylgt okkur er mjog oliklegt ad vid hefdum nokkurn timann rambad a onsenid thvi thad var falid raekilega inni i hlidargotu sem var inni i hlidargotu. Vid keyptum okkur adgangsmida, ad sjalfsogdu ur sjalfsala, og lobbudum inn i oskop sakleysislegan buningsklefa, svipadan theim sem vid finnum i sundlaugunum a litla Islandi. Okei. Thegar vid hofdum afklaedst vel lyktandi og fogru flikum okkar og laest thaer inni i skap gengum vid inn i sturturnar. Sturturnar eru i rauninni frekar stor partur af thessu ollu saman thar sem aetlast er til ad folk thvoi ser afskaplega vel adur en farid er ofan i bodin. Vid skrubbudum okkur hatt og lagt og thar sem sundfot eru bonnud vorum vid tilbunar i slaginn eftir thad. Forum inn i hlidarklefa thar sem voru baedi heitir og kaldir pottar. Thar hittum vid konu sem var serdeilis hress. Thar sem vid vorum med harid slegid byrjadi hun a thvi ad hrista hausinn og benda okkur nokk vinalega a ad svona gerdi madur ekki i Japan. Vid bundum harid upp en ekki var hun haett. Asdis Eir akvad nefnilega ad profa kalda pottinn og samkvaemt leidbeiningum annarrar konu atti hun ad hella ur skal yfir sig fyrir framan pottinn. Okei, thad gerdi hun. En i thvi sem hun sleppti sidustu dropunum ur skalinni byrjar "harkonan" ad aepa a hana a japonsku. Asdis var natturulega lika staurblind thar sem hun gleymdi linsunum a hostelinu og stod thvi tharna med skalina i hondunum ad hlusta a konuna aepa a sig, liklega thvi ad hun hefdi skvett a hana koldu vatni. Asdis er prud stulka og brosti thvi bara blitt a moti. Vid hinar attum hins vegar bagt med ad fara bara ekki ad skellihlaeja yfir thessum adforum. Vid akvadum thvi ad flyja thad herbergi og fara fram thar sem var langur pottur med alls konar holfum i thar sem voru mismunandi nudd og thess hattar. Una akvad ad profa eitt holfid, thetta hlaut ad vera gott... en upp stokk hun med halfhljodum, segjandi ad thetta vaeri faranlega vont! Og viti menn... Thetta var rafmagnsbad. Asdis akvad ad athuga hvort hun vaeri meiri ofurhugi en samkvaemt theim badum vard sarsaukinn obaerilegur thegar rafmagnid boradist inn i mjadmabeinin med tilheyrandi ofognudi.

Okkar fyrsta onsenreynsla var semsagt nokkrum thyrnum strad en mistokin eru til thess ad laera af theim og thad gerdum vid svo sannarlega. I gaerkvoldi fengum vid nefnilega ad upplifa heldur betur magnad onsen. Forum ut a Odaiba, manngerda eyju rett fyrir utan Tokyo, thar sem er surrealisk stemning ofan a allt hitt sem er surrealiskt i Japan. Skelltum okkur i tvo spilasali thar sem adal daemid fyrir okkur voru samt nuddstolarnir og fotanuddtaekin, ad sjalfsogdu. Thegar klukkan for ad nalgast niu um kvoldid akvadum vid svo ad skella okkur i staersta onsen i Japan. Undirritud vildi nu helst sleppa thvi thar sem thad kostadi alveg 1900 yen inn.... En sem betur fer var hun ekki ein sins lids og var dregin afram inn. Vid fengum svo ad velja okkur sloppa, ekta japanska sem heita yukata, sem vid urdum ad binda tha rett og fallega utan um okkur. Einni gamalli konu fannst Unu sloppur tho ekki alveg nogu finn og akvad ad snua henni vid og binda slaufuna betur. Thetta vard til thess ad Unu langadi helst ekki ad fara ur sloppnum aftur thar sem hann yrdi ekki aftur svona finn. En... Ur forum vid. Vid toku svakalega finar sturtur og 14 mismunandi bod thar sem vid lagum eins og klessur i ruman klukkutima. Tha var kominn timi a ad fa ser ad borda en frammi var haegt ad kaupa fullt af minjagripum og thar voru einnig veitingastadir. Vid settumst nidur og fengum okkur "a kettle of rice with chicken and seafood". Eftir halftima kom svo i alvorunni "a kettle of rice" med nokkrum bitum af kjulla og Ragga raekju. Skemmtileg maltid sem etin var i sloppum i svo mikilli afsloppun ad vid vorum naestum thvi sofnadar ofan i hann.

Kvoldmatur i kirsuberjabloma i Oedo-onsen

Eftir matinn forum vid svo adra ferd i bad... Thad var ekki haegt ad fa nog af thessu. Thad var allt svo fallegt tharna og snyrtilegt auk thess sem Japanir eru einstaklega kurteisir og thetta vard ad otrulega skemmtilegri reynslu. Vid sem aetludum fyrst bara adeins ad kikja endudum a ad vera tharna i hatt i fjora klukkutima.

I dag var svo ferdinni heitid fra Tokyo og vid tekur annar afangastadurinn i Japan, baerinn vid Mt. Fuji. Vid rett saum glitta i fjallid fagra i ljosaskiptunum thar sem vid maettum a stadinn fjorum klukkutimum seinna en aaetlad var. Forum ut ad borda a indverskan stad, svaka fusion i matargerd her a bae, og svo... I ONSEN! Onsenid her var storfint alveg hreint, minna en thetta a Oidaba, sem segir sig kannski sjalft, en afar snyrtilegt og fallegt, med baedi inni og uti pottum og godri saunu.

Thad eru greinilega engin takmork fyrir thvi hvad er haegt ad blogga mikid um heitt vatn en nu held eg ad se mal ad linni. A morgun langar okkur nefnilega ad vakna snemma til ad geta tekid klaf upp i fjallshlidina og reyna ad sja fjallid og umhverfi thess almennilega adur en brunad verdur til Kyoto seinnipartinn.

Arigato, Anna.

Meira af Tokyo.

2008-03-08T13:29:00.007Z

Jaja. Okkur tokst ad fara a fiskimarkadinn a fimmtudaginn. Vorum maettar um half sjo leytid, mega ferskar. Fiskimarkadurinn er mjog ahugaverdur, fullt af folki (karlmenn tho adallega) ad verka og selja fisk. Mikill hradi og vid vorum eiginlega bara fyrir. Samt voru margir voda gladir ad sja okkur, serstaklega tvi vid erum islenskar.

Hressir karlar a fiskimarkadnum

Seinna um morguninn (jabb vid voknudum svo snemma) hittum vid Loft sem var med okkur i MR. Hann er ad laera her i Tokyo og er hinn frodasti madur um Tokyo og Japani. Hann sagdi okkur til daemis fra tvi ad folkid med grimu er med kvef, og tvi tillitsamt en ekki paranoid, og gulu upphleyptu rendurnar i gangstettinni eru fyrir blinda. Svo gekk hann med okkur um Tokyo. Tha fengum vid sma inside upplysingar sem voru afar frodlegar og skemmtilegar.

Med Lofti fyrir framan einn af fjolmorgun sjalfsolum Tokyo borgar, tar sem keypt var kaffi. Ur sjalfsala. I dos. Heitt. Oja. Japanskt hugvit.

Thegar vid hofdum gengid um Tokyo i 13 klukkutima skelltum vid okkur i Onsen. Svona japanskt nektarbad (samt kynjaskipt). Mikid var thad notalegt, likaminn okkar var sattur med okkur. Vid attum reyndar i erfidleikum med ad fylgja reglunum.. vid erum ekki alveg nogu sleipar i japonsku! Thetta tokst samt a endanum, haha.

Eftir afar afslappandi badid forum vid i ekki svo hreinu fotin okkar og beint i hattinn i kojurnar okkar og svafum vel.
Hanna Rut

Sarkozy og Mikki mus

2008-03-05T12:37:00.009Z

I gaerkvoldi akvadum vid ad fresta fiskmarkadinum um einn dag i vidbot og sofa til niu i stadinn. Likamsklukkurnar eru enn i ruglinu, en thetta er allt ad koma. Onnur atlaga verdur gerd i fyrramalid. Thetta skal takast!

I stadinn forum vid i keisarahallargardinn og nutum vedurblidunnar. Einungis fjordungur gardsins er opinn almenningi svo vid saum nu ekki mikid af hollinni sjalfri. I stadinn saum vid steingrunn pagodu (sem i fyrndinni var fimm heada ha og su heasta i Tokyo, en hun brann arid 1657), samuraija-vardhus og steinhelli sem notud var sem vopna- og birgdageymsla i denn. Og audvitad tre og gras og blom. Thad hvilir mikil mystik yfir "forbodna" hluta gardsins og ekki nokkur leid ad gaegjast tangad inn. Tegar vid gengum i att ad Nijubashi-brunni (bru, ekki brunnur) kom madur og meinadi okkur med kurteisislegu handapati ad fara stystu leidina. Hann var i jakkafotum og med earpiece og ogn valdsmannlegri en hinir verdirnir. Vid lobbudum thvi lengri leidina medfram breidgotunni og veltum fyrir okkur hvad vaeri i gangi. Tegar vid komum naer brunni saum vid hvar bilalest keyrdi ur keisarahollinni og yfir steinbruna og thyrptist folkid ad henni, eins nalaegt og thad komst. Var keisarinn ad fara i baejarferd?! Vid vorum nu ekki eins spenntar og margir tharna en letum tho hrifast med og smelltum af nokkrum myndum. Tegar lestin kom near sast franskur fani blakta fremst a einum bilnum og akvadum vid ad thar vaeri Sarkozy a ferd, kominn ur keisaraheimsokn.

Bilalest Sarkozy. Carla Bruni var liklega i aftursaetinu a svarta bilnum.

Um eftirmiddaginn akvadum vid ad gledja barnid i okkur og fara i Disneyland. Tad helltist yfir okkur nostalgiutilfinning um leid og vid stigum ut ur lestinni og Disneytonlistin omadi i eyrum okkar. Tokyo sjalf er nu eins og aevintyraheimur ut af fyrir sig, svo thegar aevintyraheimur Disney blandadist vid var thad naestum of mikid af thvi goda. Skolastelpur a unglingsaldri i hjordum, klaeddar miniminipilsum og hnesokkum og drekkhladnar Disney varningi, hlupu ut um allt med aedisglampa i augum. Flestir tharna letu taka mynd af ser med Mikka, Gosa eda Bangsimon... en tvaer stulkur letu ser thad ekki naegja og badu okkur nadarsamlegast um ad sitja fyrir med ser.

Hressu japonsku stelpurnar sem vildu frekar fa mynd af ser med okkur en med Mikka mus.

Svo bidum vid i rod i einn og halfan tima til ad fara i vatnsrussibanann i Critter Country. Vorum naestum bunar ad gefast upp en akvadum ad thrauka. Thegar vid settumst i trjadrumbinn tok vid sigling gegnum surt skogardyraland med dansandi dyrum haegri og vinstri og vid nutum hverrar sekundu. Hefur thu sed dansandi dufnahorur?

Myndin sem var tekin af okkur i "klimaxi" ferdarinnar er OMETANLEG. Eins og Una segir, tha er thad hennar helsti kostur hvad hun myndast vel a svona russibanamyndum... og vid fengum svo sannarlega sonnun fyrir thvi.

Asdis Eir Simonardottir.

Fyrstu solarhringarnir

2008-03-04T13:39:00.007Z

Vid erum sumse komnar til Tokyo eins og lesa ma ur odrum bloggum. Vid erum ennta pinulitid rugladar a timanum sem veldur tvi ad um kaffileytid byrjum vid yfirleitt ad fa svefngalsa med medfylgjandi hlatri og ruglingi.

I London vorum vid svo heppnar ad fa gistingu hja Sunnu nokkurri heidurskonu, vinnufelaga Onnu og Asdisar. Hun var frabaer gestgjafi og tad var mjog gott ad geta byrjad tetta bara i heimahusi, pantad pizzu heim um kvoldi og glapt a sjonvarpid, tvi vid vorum mjog uppgefnar eftir tennan eina dag i London tar sem vid vorum a hlaupum ad sinna erindum. Vid hofdum allar komid til London adur nema Hanna svo vid skodudum okkur nu ekki mikid um tar, fyrir utan ad fara i London Eye i ljosaskiptunum med sitt fallega utsyni yfir borgina.

Hanna Rut fyrir framan tinghusid og Big Ben

Flugid gekk svo agaetlega fyrir sig nema Hanna Rut var su eina sem gat sofnad, svo vid misstum i raun heila nott ur og erum enn adeins ad jafna okkur, sbr. adurnefnd ummaeli um svefngalsann. Tokyo hefur annars verid skemmtileg hingad til. Tetta er natturulega ofbodslega stor og mannmikil borg, med engum eiginlegum midbae heldur morgum hverfum sem hvert hefur sinn karakter. Vid hofum hingad til skodad okkar eigid hverfi, Asakusa, sem er i gamla borgarhlutanum, og Shinjuku, sem er akkurat andstadan, med hahysum og auglysingaskiltum auk rauda hverfisins

Vid hofid i Asakusa
Tad er treytandi ad vera bakpokaferdalangur og ta er gott ad geta sofnad i lestinni eins og Asdis og Anna gerdu i dag.

A morgun er svo forinni heitid a staersta fiskimarkad i heimi, um Ginza tiskuhverfid og svo kannski i Disneyland um kvoldi, ef vid nennum tvi. Meira seinna!

Una Sighvatsdottir.

2008-02-09T13:55:00.000Z

Undirbúningur

Þessi ferð okkar sem brestur á innan skamms hefur verið lauslega í undirbúningi síðan um páskana í fyrra. Hugmyndina má rekja til Önnu og Ásdísar sem ætluðu að ferðast saman um Ástralíu og Nýja-Sjáland. Einu sinni sem oftar þegar ferðin þeirra kom til tals reyndu þær að freista mín að fara með líka og jú það var freistandi en mér fannst tímasetningin ómöguleg fyrir mig persónulega. Einhvern veginn endaði það samt þannig einn apríldag þar sem við sátum úti í garði á Hagamel með ís og lopavettlinga (reyndum að telja okkur trú um að sumarið væri komið) að tekist var í hendur upp á að við Hanna myndum slást í hópinn. Í skipulagsferlinu sem þá tók við bættist síðan Japan inn, svo duttu Ástralía og Nýja-Sjáland út, og skyndilega var þetta orðið að Asíuferð. Eyjaálfan verður að bíða betri tíma.

Undirbúningur svona ferðar felst helst í eftirfarandi: Skoða landakortið reglulega og reyna átta sig á því hvernig er best að tækla leiðina, gera fjárhagsáætlun og spara, kaupa flug, fara í bólusetningar, grafa upp bakpokann og fleiri ferðaútbúnað, fá vegabréfsáritanir, og svo bara telja í sig kjark til að leggja í hann.

Síðurnar hér til hliðar hafa komið okkur að góðu gagni svo óhætt er að mæla með þeim öllum fyrir aðra ferðalanga. Þær bólusetningar sem við ákváðum að taka eru:

Lifrarbólga A og B
Barnaveiki
Mænusótt
Taugaveiki
Hundaæði
Japönsk heilabólga

og hefur japanska heilabólgann vinninginn sem sá sjúkdómur sem ber óhuggulegasta titilinn. Svo keyptum við líka malaríulyf og sýklalyf og þá verðum við vonandi góðar á því.
Eina vegabréfsáritunin sem við þurfum fyrir fram er inn í Kína, í hinum löndunum fær maður áritun við landamærin.
Þar sem aleiga okkar mun þurfa að rúmast innan eins 60 l bakpoka næstu 3 mánuðina pöntuðum við okkur svokallaða "pack-it cubes" frá EagleCreek, sjá síðuna hér til hliðar. Þeir auðvelda manni að einfalda kerfið á pokanum svo maður þurfi ekki að róta í öllu.

Allavega, nóg í bili, mig langaði bara að hafa smá "inngangsfærslu" áður en við leggjum í hann, en eftir það ættum við vonandi að hafa frá einhverju meira djúsí að segja.

Una Sighvatsdóttir

Myndasería til að koma okkur aðeins í gírinn...

2008-02-09T12:58:00.001Z

2008-02-09T12:49:00.000Z

Í dag, laugardaginn 9. febrúar, eru nákvæmlega þrjár vikur í brottför. Eftir nákvæmlega þrjár vikur verðum við nýlentar í London. Spennan er óbærileg!